Ik krijg altijd mijn zin

Alles wat ik wilde heb ik altijd gekregen,
Van die ene schoenen tot een joggingpak welke niet bestond.

Dat joggingpak liet mama voor me maken,
Want alles wat ik wilde, wilde zij mij geven.

Mijn slaapkamer wilde ik in een roze kleur,
Van bed tot kast pakte ze ook dit grondig aan.

Ik raakte gewend aan krijgen wat ik verlangde,
In mijn hoofd zou ook het plafond van de slaapkamer roze zijn.

U vraagt, wij draaien, moet zij hebben gedacht,
Want ook mijn plafond had de volgende dag de gewenste kleur.

’s Avonds aan tafel was het niet eten wat de pot schaft,
De pot schaft elke avond wat ik lekker vind.

Stampvoeten is niet nodig, altijd overbodig,
Er wordt naar mijn pijpen gedanst, zonder dat ik erom vraag.

Rijk waren we vroeger thuis zeker niet,
Ondanks die belemmering kreeg ik alles en meer.

Inmiddels ben ik een volwassen vrouw en bedacht ik me vandaag,
Ik kan er niet tegen als ik niet krijg wat ik wil.

Ik kan er niet tegen als iets niet naar mijn zin is,
Ik kan er niet tegen als iets niet is zoals ik het verwacht,

Zelden gebeurt het me echter dat ik dit ongemak ervaar,
Dat weet ik zo goed omdat ik met dat ongemak niet om kan gaan.

Het ongemak overspoelt me en wil niet weggaan, hoe hard ik het ook probeer,
Mijn humeur wordt ondraaglijk, voor mijzelf en voor iedereen om mij heen.

Eigenlijk krijg ik dus nog steeds alles wat ik wil,
Nu is de verklaring niet meer dat mama mij alles geeft.

Ik vraag me af..
Krijg ik nog steeds altijd mijn zin?

Deze vraag beangstigt me enigszins,
En het antwoord des te meer.

Blijkbaar heb ik mijn leven comfortabel ingericht,
Want ik doe alleen maar waar ik zin in heb en krijg alles wat ik wil.

Het lijkt me ongezond dat ik mijn leven zo leid,
Het is een utopie te denken dat dit oneindig door kan gaan.

Hoe langer ik wacht met hier verandering in aanbrengen,
Hoe moeilijker het zal worden het ongemak te leren verdragen.

Bewustzijn lijkt een goede eerste stap,
De tweede stap is er iets mee doen… maar daar heb ik geen zin in.

Slaapverhaaltje

Slaap wil dat ik nu naar bed kom,
Geen reden om niet aan deze wens om te voldoen.

Eigenwijs spreekt zoals altijd slaap tegen,
Zo voorspelbaar en toch verleidelijk te luisteren.

Slaap geeft niet op en vraagt lief en geduldig:
Toe nou, morgen ben je blij als je nu gaat rusten.

Eigenwijs springt op en gaat hier tegenin:
Wat een onzin, genieten van je vrije tijd, dat is wat je moet doen.

Verstand steekt zijn hoofd onverwachts om de hoek en spreekt:
Slaap overwint eigenwijs uiteindelijk toch altijd, als je lang genoeg wacht.

Verstand heeft zoals altijd natuurlijk gelijk,
Dus waarom niet nu alvast slapen in plaats van die nutteloze strijd.

Welterusten.

XxX Anna

Ochtenden

Goedemorgen??

Dat komt eigenlijk weinig voor bij mij. Heb nu 2 koppen koffie op en vanaf dat moment lijk ik in staat te zijn te functioneren. Ik ben net geland op deze aarde.

Nu… haast! Snel douchen, smoothie mee voor onderweg, harde muziek in de auto en daarna kan ik het uitbrengen: goedemorgen!

Xx Anna

Hoe je niet zoekt naar een hobby

Ik ben als een idioot op zoek naar een hobby.

Nu ik, zoals dat heet, in herstel ben, is er een leegte ontstaan, die ik op wil vullen.
Mijn jarenlange verslaving heeft er echter voor gezorgd dat ik gewend ben aan spanning en snelheid. Zoek ik dit dan ook in mijn hobby?  Moet ik dit willen zoeken in een hobby?
Mijn verstand zegt dat het beter is om dit niet te doen, omdat het toch nooit vergelijkbaar wordt en dat moet ik natuurlijk ook niet willen.

Oké, op zoek naar een hobby dan die helemaal niet snel en spannend is. Schilderen!
De manier waarop ik hier invulling aan heb gegeven laat jammer genoeg weer wat te wensen over… Één keer proberen om vervolgens direct alle benodigdheden aan te schaffen (Schildersezel, doeken, verf, penselen, en nog veel meer). Die prachtige spullen staan nu al een week in mijn gang, onaangeraakt vanaf het moment dat ik ze gekocht heb.

Lezen vond ik altijd leuk, maar voor boeken heb ik de rust nog niet. Laat ik een abonnement nemen op psychologie magazine, kan ik weer beginnen met lezen in een tijdschrift. Klinkt als een goed idee! De 6 nummers van mijn halfjaarabonnement liggen ongelezen in de mand onder mijn salontafel..

Deze zoektocht verloopt dus nog niet echt soepel en zonder hobbels… Ik leer ongetwijfeld van deze pogingen tot het vinden van een nieuw tijdverdrijf en geef nog niet op. Afwachten wat er op mijn pad komt en eens kijken of ik me wat minder onbezonnen kan oriënteren.

Koken is in ieder geval wel een stabiele factor in mijn leven. Ik doe het met plezier en ga dat nu ook weer lekker doen!

Xx Annabel

Fuck it

Als de titel van deze blog mijn gedachten op dit moment niet goed verwoord, dan weet ik het ook niet meer. Over van alles en nog wat. Maar op dit moment vooral in de zin van; Fuck it, ik begin gewoon met bloggen. Ik heb veel redenen om het niet te doen voor mezelf bedacht, maar eigenlijk zijn er veel meer redenen om het wel te doen.

-Ik kan dan lekker al mijn fuck it-gedachten van me afschrijven
-Aangezien ik mijn baan kwijt ben en er achter ben gekomen dat je echt niet de hele dag kunt en wilt solliciteren/zoeken naar een baan, heb ik alle tijd van de wereld
– Ik heb nogal wat meegemaakt de afgelopen periode en daar zit nog wel een staart(je) aan dus genoeg om over te schrijven
– Hopelijk vinden sommigen het leuk om te lezen of kan iemand er iets van leren 🙂

Dit was het even voor vandaag, maar mijn besluit staat en de eerste publicatie en daarmee het begin staat nu! Al is het alleen maar voor mezelf.

Nu even koffie zetten voor vaders die over een half uurtje arriveert.

Wordt vervolgd..